از: عصر ارتباط

كار را به كاردان بسپاريد
سياست هاي آزاد سازي دامنه هاي ملي، براي ترغيب كاربران به استفاده از اين دامنه ها از سوي دولت هاي ساير كشورها به خصوص كشورهاي اروپايي رواج پيدا كرد. اما در ايران، مركز پژوهش هاي بنيادي به عنوان اولين ارائه دهنده اينترنت در ايران، به عنوان تنها ثبت كننده رسمي ايراني( Ragistrar ) از سوي ICANN شناخته مي شود كه ثبت دامنه هايي با پسوند Ir . بر عهده اين مركز گذاشته شده است. تا پيش از سال 1381 ، ثبت دامنه هاي Ir . به سختي امكان پذير بود و براي ثبت چنين دامنه هايي نياز به مدارك رسمي بود. در دي ماه سال 81 و بدون هيچ گونه اعلام قبلي در رسانه هاي جمعي، ثبت دامنه هاي Ir . از سوي اين مركز آزاد شد. در هفته هاي ابتدايي، حجم عظيمي از دامنه هايي با اسم ها و شركت هاي تجاري خارجي و داخلي و نام هاي جالب و پر استفاده توسط اشخاص خاص ثبت شد. پس از كشيده شدن اين ماجرا به رسانه ها و جرايد، مدير ثبت دامنه ها با بيان اينكه اين موضوع در نشريه داخلي اين مركز اعلام شده، همين حد اطلاع رساني را لازم دانست! عليرغم وجود اهميت، اين موضوع در رسانه ها به اندازه كافي انعكاس نداشت و مسئولان بلند پايه IT كشور نيز زياد به اين موضوع توجه نكردند. پس از آزادسازي دامنه هاي Ir . و هجوم شركت ها و مردم براي ثبت اين دامنه ها،مسئولان درمركز تحقيقات فيزيك نظري به فكر استفاده از فروشنده هايي براي عرضه دامنه هاي خود افتادند. اين بار در سايت مركز فيزيك نظري، اطلاعيه براي پذيرش فروشنده اعلام شد كه براي دريافت اين امتياز بايد ابتدا نماينده شركت حقوقي يا شخص حقوقي با پرداخت 25 هزار تومان در اين كلاس ها شركت مي كرد و امتياز فروشنده اي را دريافت مي كرد. طبق اين اطلاعيه، اين دوره ها تنها يك بار برگزار مي شدند و تاريخ برگزاري كلاس بعدي مشخص نشده بود. به هر شكل، اين كلاس ها برگزار شد و تعدادي از اشخاص و شركت ها امتياز فروشنده اي را به دست آوردند. پس از مدتي، سياست مركز فيزيك نظري تغيير و اعلام كردند كه اين امتياز را به هر شخصي كه حداقل 600 هزار ريال را به اين مركز پرداخت كند، ارائه مي شود. در ازاي پرداخت كننده تعلق مي گيرد و به مدت 6 ماه، فرصت دارد كه از اين اعتبار استفاده نشود، اين مبلغ از سوي مركز تحقيقات فيزيك نظري ضبط خواهد شد. اما موضوع ديگري كه درباره ثبت دامنه هاي Ir . وجود دارد، ديد غير فني نسبت به موضوع ثبت دامنه است. كافي است، سري به سايت ثبت دامنه هاي ملي ايران (WWW.nic.ir ) بزنيد تا متوجه عمق فاجعه شويد، در ابتداي ورود به سايت ملي ثبت دامنه هاي ايراني، دو لينك ورود به صفحه هاي فارسي و انگليسي ديده مي شود كه قسمت فارسي كاملا غيرفعال است. وقتي وارد سايت مي شويد، كاملا گيج مي شويد، منوهاي شلوغ و در هم و مبهم كه اگر قصد داريد از محتويات آن آگاه شويد، چاره اي جز آزمايش و خطا نداريد. طراحي سايت به قدري ابتدايي است كه بازديدكننده را به ياد نقاشي هاي دوران كودكي مي اندازد. اطلاعات موجود در سايت، مبهم و ناقص است و حتي قوانين داخلي براي ثبت و انتقال دامنه در سايت قرار ندارد و شما مجبوريد در صورت مشكل، با تلفن مركز پژوهش هاي بنيادي تماس بگيريد. البته اگر درست دقت كنيد و لينك Contact US را در اين سايت پيدا كنيد. جالب اينجاست كه براي ثبت دامنه در اين سايت، تنها روش پرداخت، استفاده از حساب بانكي و فاكس كردن فيش بانكي به شماره اين مركز است. جالب است كه در كشور ما، در حال حاضر بليت قطار و كارت اينترنت آنلاين فروخته مي شود، اما براي فروش دامنه هاي Ir . چنين امكاني وجود ندارد!
تنها مزيت فروشنده شدن در پژوهشگاه دانش هاي بنيادي، تخفيف در هزينه هاست و در حال حاضر امكان ثبت آنلاين دامنه به كمك برنامه نويسي API در اختيار فروشنده ها قرار نمي گيرد و فروشنده ها تنها با شناسه كاربري كه دارند، مي توانند هزينه دامنه ها را پرداخت كنند كه اين موضوع باعث شده كه حتي فروشنده ها هم امكان ثبت آنلاين دامنه را نداشته باشند. ثبت آنلاين دامنه توسط فروشنده ها، جزو ابتدايي ترين قابليت هايي است كه يك Registrar در اختيار فروشنده هاي دامنه خود قرار مي دهد. همچنين مدير دامنه هاي ملي در آخرين مصاحبه خود اعلام كرده است كه تا كنون بيش از 18 هزار و 200 دامنه Ir . توسط اين مركز ثبت شده است. با توجه به قيمت بالاي دامنه Ir . اگر فقط و فقط از هر دامنه ثبت شده تنها مبلغ 200 تومان بابت بهينه سازي سايت صرف مي شد، اين امكان وجود داشت كه تمامي امكاناتي كه در اين نوشتار ذكر شده، به اين سايت اضافه شود. من انتظار ندارم كه سايت ثبت دامنه هاي ملي كشورم در سطح Registrar هاي سطح اول دنيا مثل وري ساين( Verisign ) باشد، حتي انتظار ندارم كه اين سايت در حد Registrar سطح پاييني مانند Onlinenic باشد. اما اين انتظار را دارم كه سايت ملي ثبت دامنه هاي ايران حداقل از سايت كشوري مانند تركمنشتان بهتر باشد. به مسئولان محترم IT كشور پيشنهاد مي كنم كه سري به سايت http://www.nic.tm بزنند و ببينند كشورهايي كه از لحاظ علمي فني، اقتصادي و ... با كشور ما قابل مقايسه نيستند، براي دامنه هاي ملي خود چه كرده اند . واقعا جاي تاسف دارد كه دامنه هاي tm . از طريق بيش از 20 فروشنده از تمامي دنيا ثبت مي شود و آنگاه هنوز سايت ثبت دامنه هاي ملي ما، بخش زبان فارسي ندارد! در اينترنت، دامنه ملي به معناي هويت يك كشور است و آيا سايت پژوهشگاه دانش هاي بنيادي نشان دهنده هويت ايراني ماست؟
اگر از لحاظ امكانات و دانش فني اين موضوع بررسي شود، عدم صلاحيت پژوهشگاه دانش هاي بنيادي براي در اختيار داشتن ثبت اين دامنه ها، كاملا مشخص مي شود. شايد اين مركز اولين ارائه كننده اينترنت در ايران بوده، اما اين دليل نمي شود كه بالاترين دانش را در اين زمينه داشته باشد. از سوي ديگر، مراكز دولتي و خصوصي زيادي در كشور وجود دارند كه تخصص آنها در زمينه IT است، نه مانند مركز پژوهش هاي بنيادي كه در زمينه فيزيك، رياضي و شيمي فعاليت مي كند. با توجه به اهميت اين موضوع و مشكلات و عقب ماندگي هايي كه در اين عرصه به دليل عدم استفاده از مراكز متخصص و نيروهاي فني و كارآمد به وجود آمده است، مسئولان IT كشور هر چه سريع تر بايد به فكر رفع اين معضل و اعطاي ثبت اين دامنه ها به مركزي با صلاحيت كامل اقدام كنند.

تبليغات داخلي ...

حاميان ما ...