بودجه ICT ايران در زماني كه طرح تكفا در كشور به اجرا درآمد، در بهترين شرايط خود قرار داشت، ولي بودجه يك ميليارد دلاري اين طرح در مقايسه با هزينه دو هزار ميليارد دلاري توسعه ICT در جهان، رقم ناچيزي است و بطور تقريبي نسبت به جمعيت 20 برابر كمتر از حد متعارف است.
به گزارش بخش خبر شبکه فن آوری اطلاعات ایران ،از سايت http://www.khodkar.ir ،كم و كيف بودجه فناوري اطلاعات در ايران يكي از عوامل بسيار موثر در وضعيت نابسامان توسعه اين فناوري در كشور است كه به اعتقاد كارشناسان نياز جدي به تجديد نظر درباره آن احساس مي شود.يكي از موانع جدي توسعه فناوري اطلاعات در ايران كه به باور كارشناسان مي تواند زيرساخت و موتور محرك توسعه كشور محسوب شود كميت نامناسب بودجه در نظر گرفته براي اين منظور است كه به دليل مديريت نادرست بر آن از نقطه نظر كيفي نيز در شرايط نامطلوبي قرار دارد.يكي از روش هاي راي بودجه ريزي براي توسعه فناوري اطلاعات در كشورها تعيين آن توسط روش سرانه است كه به دليل فقدان آمارهاي مناسب از ضريب نفوذ اين فناوري در كشور و همچنين سطح كاربرد متفاوت آن در مناطق جغرافيايي و طبقات اجتماعي ايران ، نمي تواد روش چندان دقيق و موثري باشد.
بر همين اساس كارشناسان پيشنهاد مي كنند كه براي تعيين بودجه ICT كشور بودجه صرف شده در جهان را به عنوان مقياس قرار داد و بر اساس آن به برنامه ريزي و تعيين بودجه پرداخت.در اين روش بايد بودجه مصرف شده فناوري اطلاعات كل جهان را مقياس قرار داد و بر اساس مولفه هايي نظير تعداد جمعيت به بررسي بودجه مورد نياز اين فناوري در كشور پرداخت.به عنوان نمونه بايد اين موضوع كه در ايران بايد چه سهمي از هزينه در زمينه فناوري اطلاعات وجود داشته باشد مورد بررسي كارشناسي قرار گرفته و حجم مورد نياز واقعي بودجه آن را تعيين كرد.
واقعيت اين است كه براساس يك بررسي طي سالهاي 2000 تا 2003 جمعيت ايران يك صدم جمعيت كل جهان را شامل مي شود ، اين در حاليست كه بودجه فناوري اطلاعات ايران هيچ تناسبي با اين معيار ندارد.
كارشناسان مي گويند: با وجودي كه جمعيت ايران يك صدم جمعيت كل جهان را شامل را تشكيل مي دهد ، سرمايه گذاري مورد نياز براي توسعه فناوري اطلاعات كشور بايد به رقمي در حدود 20 ميليارد مي رسيد.
اما سرمايه گذاري يك ميليارد دلاري كه به لحاظ كمي در سطح بسيار پايين و غير معقولي قرار داشت، به دليل آنچه كه كارشناسان سوءمديريت مي خوانند عقيم ماند و در عمل به اندازه همان رقم ناچيز بودجه تكفا نيز بازدهي نداشت.
در چنين شرايطي كه عملا 20 برابر كمتر از متوسط جهاني سرمايه‌گذاري در زمينه توسعه ICT كرده‌ايم و در عين حال همين سرمايه گذاري ناچيز هم پس از مدتي بلاتكليف رها شده است، نمي توان ئتوقع توسعه جدي ICT را داشت.
آنچه مسلم است، همين بودجه ناچيز كه در سال هاي اخير به شدت كاهش يافته و بيشتر بر روي فناوري ارتباطات متمركز شده به اين دليل كه توام با برنامه اي براي توسعه فناوري اطلاعات نبوده ، نتيجه اي در پي داشته است كه امروز شاهد آن هستيم .
به اعتقاد كارشناسان و صاحب نظران براي گريز از شرايط حاضر و تحقق برنامه اي كشور كه در چشم انداز بيست ساله و برنامه هاي توسعه متبلور شده است، بايد موضوع بودجه ريزي و سرمايه گذاري در اين بخش مورد تجديد نظر قرار گرفته و با روش هاي علمي مهندسي مجدد شود.
به باور كارشناسان بايد براي اين مهم به سئوالات اساسي از جمله اين كه در حوزه زيرساخت در چه جايگاهي قرار داريم و بايد به كجا برسيم پاسخ داد . در اين صورت بايد وضعيت ضريب نفوذ فناوري اطلاعات و ارتباطات از نقطه نظر كيفي را نيز مورد بررسي و مداقه قرار داد تا مشخص شود كه آيا آنچه امروز تحت عنوان تحقق برشاخص هاي برنامه توسعه مطرح مي شود ، پاسخگوي نياز واقعي جامعه براي حركت به سمت ايجاد جامعه توسعه يافته و دانايي محور است؟بي ترديد، پاسخ مثبت نخواهد بود و در اين صورت بايد علت اصلي اين كاستي را در كم و كيف سرمايه گذاري در توسعه ICT جست و جو كرد و براي رفع آن روش هاي معقول ، منطقي و عملي را جايگزين روش هاي كدخدامنشي و چانه زني در تعيين بودجه فناوري اطلاعات كرد.

تبليغات داخلي ...

حاميان ما ...